Mission Prison tour 2019

Het ontstaan

Mission Prison is in 2016 ontstaan vanuit een passie. Een jaar later is deze passie formeel omgezet in een stichting. 

Oprichter Wilfred Kols kent de uitdagingen waar een gevangene mee te kampen heeft. Hij is ook het levende bewijs dat je door volharding en ondanks jouw bagage ook het rechte pad kan bewandelen. 

Zijn verhaal tot heden is te lezen in "Stem van duisternis, stem van licht" 

De Missie

Gesterkt door hun overtuiging zet Mission Prison zich in het binnen en buitenland in om gedetineerden te ondersteunen, behoeden en te begeleiden. In sommige gevallen gaat het om een criminele CV maar ook om zogenaamde gewetensgevangenen. Het doel is steun en hoop geven en werken aan een reïntegratie.

Meer over Mission Prison is te vinden op de site.

 

Visie

Lukas 4:18

18. Hij heeft Mij gestuurd om mensen die een gebroken hart hebben te genezen.

19. Om gevangenen te vertellen dat ze vrij zijn. Om blinde mensen te vertellen dat ze weer kunnen zien. Om slaven als vrije mensen weg te sturen.

Vrij vertaald  is de missie troost bieden en hoop geven. 

Mission Prison heeft een team in Nederland en een groeiend team op onder andere Ambon. Deze groep mensen zet zich belangeloos in voor gedetineerden en voor de families. Als familie zijnde is het zwaar om rond te komen zonder kostwinner. In sommige gevallen worden gevangenen meerdere malen verplaatst naar andere locaties. Voor familieleden betekent dit dat een bezoek niet mogelijk is en het gissen is naar de toestand van de ander. 

Deze serie is van de prisontour 2019. Dit was een race door Indonesië en de Molukken in 14 dagen tijd. Het team uit Nederland vertrok op 15-11-2019 naar Jakarta voor een missie naar;

  • Jakarta
  • Bali
  • Ambon
  • Ceram

Op deze locaties zijn diverse gevangenissen bezocht.

 

Met een camera zit je letterlijk op de neus van iemand. Ook wanneer die persoon emotioneel breekt. In een normale situatie zou je die persoon even zijn moment gunnen en wegkijken of een hand op de schouder leggen. 

Ik ben mij door deze reportage wel af gaan vragen of het in dit soort gevallen een kwestie is van de persoon een moment te gunnen of jezelf . De foto’s die gemaakt zijn heb ik niet uit pure sensatielust geschoten, integendeel. Soms had ik liever even niet gekeken maar mijn taak was om dit te documenteren. 

Het is mooi om mannen en vrouwen te zien die weer even een identiteit krijgen. Even geen nummer en even gewoon mens. Oprichter Wilfred Kols leert ze voorbij de gevangenismuren te kijken, confronteert ze met hun verplichtingen als vader, moeder, zoon of dochter.

Veranderen begint niet achter de muur maar in het hier en nu

Voortgang Serie
Reeds gelezen 40%

Vrouwengevangenis Jakarta. 

Elke gevangenis is het altijd even spannend of wij binnen mochten komen. Een officieel document is nog geen garantie dat je binnenkomt. Er is altijd even het spelletje aan de poort. Soms krijg je te maken met intimidatie of wordt er  hardop getwijfeld aan je intenties. Mag de camera wel mee? Mag het hele team mee? Niets is zeker. Het enige wat zeker is is dat de gemoederen net zo snel kunnen stijgen als de temperatuur. 

Samen met Benny Tamnge, de videograaf (aka roommate aka sparringpartner) was het snel schakelen aan zo’n poort. Gear meegrissen en als eerste klaarstaan. Aan de poort heb je niet de mogelijkheid om te zien in wat voor ruimte je terecht gaat komen. Het is niet mogelijk om al je materiaal en backups mee te nemen. Voor ons beiden een challenge om het maximale te halen uit minimale middelen.

Paspoort, stempels, detectiepoortjes.Eenmaal voorbij de poort werd het al minder gespannen. Of misschien zaten wij in zo’n focus dat de rest niet meer telde. Binnen is de sfeer relaxt en ben je meer dan welkom.

Lapas Kerobokan, Bali

Tussen de bedrijven door waren wij ook nog flink in touw. Voor elke gevangenis werden er voedselpakketten gemaakt om uit te delen.  Daarnaast was het door donaties ook mogelijk om sportartikelen te overhandigen

Zonder de lokale teams zou het doen van inkopen enorm veel tijd kosten. Zij regelden het vervoer en de handelshuizen of winkels. Er was altijd een Helpende hand of auto om de spullen op de juiste plek te krijgen

Voortgang Serie
Reeds gelezen 90%

Al met al waren het lange dagen en korte nachten. 9 gevangenissen zijn er bezocht met soms 2 sessies per gevangenis.  Het reizen ging over en door land, zee, lucht en tijd. Het was intens zonder slopend te zijn. 

Er zijn bijna 4000 foto’s geschoten waarvan 30% “afval”. De 70% goede foto’s zijn in de eerste week bij thuiskomst ingeleverd. Als afsluiter nog een kleine fotoselectie uit de tour van Team Mission Prison 2019 en het super videowerk van Benny Tamnge.

Pssst je hebt het tot het einde volgehouden!

Bedankt voor je aandacht ♥

Scroll Up
Scroll Up